Posts Tagged ‘#RozwójOsobisty’

Mapa, która przestała pasować do terytorium

Zdarza się to niemal każdemu z nas. Wracamy do miejsca, w którym dorastaliśmy – na ulicę naszego dzieciństwa, przed budynek starej szkoły, na podwórko, które kiedyś wydawało się całym światem. Oczekujemy powrotu do znajomego schronienia, a tymczasem uderza nas fizyczny dowód upływu czasu. Budynki, które wydawały się wieczne, zostały zburzone lub przebudowane. Drzewa, po których się wspinaliśmy, są teraz potężnymi dębami, a odległości, które w dzieciństwie wydawały się maratońskie, dziś pokonujemy w kilka minut.

Ten dysonans między wewnętrzną mapą a zewnętrzną rzeczywistością to coś więcej niż tylko sentymentalna ciekawostka. To głębokie doświadczenie poznawcze, które konfrontuje nas z naturą naszego umysłu. Teza jest prosta: dom to nie zestaw współrzędnych geograficznych ani konkretne mury. To dynamiczny proces neurobiologiczny i stan umysłu, który możemy świadomie kształtować.

(more…)

Jestem przekonany, ze każdy z nas doświadczył bólu niezrealizowanych planów i niespełnionych postanowień, na przykład noworocznych. Wygląda to tak, jakby z jednej strony, racjonalna cząstka naszej osoby wiedziała dobrze, co należałoby zrobić, a z drugiej, to COŚ co siedzi głęboko w środku człowieka, zdawało się sabotować wszystkie inicjatywy zmierzające do wcielenia słusznych planów w życie.

To coś, czyli co? To opór, który uniemożliwia nam na co dzień oddychanie pełną piersią i robienie tego wszystkiego, co cieszy i rozwija. 

Photo by Pavel Danilyuk on Pexels.com
(more…)

Wprowadzenie

Jednym z najprostszych, a zarazem najbardziej skutecznych narzędzi w kreatywnym myśleniu jest technika „What If…” (Co, jeśli…). Polega ona na zadawaniu pytań, które kwestionują zastany stan rzeczy i pozwalają spojrzeć na problem z zupełnie nowej perspektywy. Dzięki swojej prostocie i uniwersalności metoda ta jest wykorzystywana w różnych dziedzinach – od biznesu, przez naukę, aż po sztukę.

Czym jest technika „What If…”?

Technika „What If…” to sposób na uwolnienie kreatywności poprzez celowe łamanie schematów myślowych i wprowadzanie nowych założeń. Pytania „What If…” zmuszają nas do opuszczenia strefy komfortu i eksploracji nieoczywistych rozwiązań. Mogą one dotyczyć każdego aspektu problemu – od założeń, przez ograniczenia, aż po możliwości technologiczne czy organizacyjne.

Przykład pytania „What If…”:

  • Co, jeśli nasi klienci nie potrzebowaliby żadnego wsparcia technicznego?
  • Co, jeśli zrezygnowalibyśmy z produkcji fizycznych produktów na rzecz w pełni cyfrowej oferty?
  • Co, jeśli nie mielibyśmy ograniczeń budżetowych?
Photo by Brett Sayles on Pexels.com
(more…)

Wprowadzenie

Innowacyjne rozwiązania często rodzą się w wyniku połączenia pomysłów i doświadczeń z różnych dziedzin. Właśnie na tym opiera się technika czerpania inspiracji z innych branż – jedno z najskuteczniejszych narzędzi kreatywnego myślenia. Polega ona na zapożyczaniu koncepcji, metod i podejść z niezwiązanych tematycznie obszarów, aby zastosować je do bieżącego problemu.

Dlaczego inspiracja z innych dziedzin działa?

Każda dziedzina ma swoje unikalne podejście do rozwiązywania problemów, wynikające z jej specyfiki, kultury i wyzwań. Te różnice mogą dostarczyć świeżych perspektyw i narzędzi, które wcześniej nie były rozważane w Twoim obszarze działalności.

Wykorzystanie inspiracji z innych dziedzin pozwala:

  • Przełamać schematy myślowe: Wychodzimy poza ograniczenia wynikające z naszej specjalizacji.
  • Zidentyfikować nowe możliwości: Czasem technologia, która świetnie sprawdza się w jednym kontekście, może być rewolucyjna w innym.
  • Pobudzić kreatywność: Łączenie pozornie niepowiązanych pomysłów często prowadzi do odkrycia innowacyjnych rozwiązań.
Photo by Alexander Grey on Pexels.com
(more…)

Wprowadzenie

W poszukiwaniu innowacyjnych pomysłów często korzystamy z metod systematycznych i logicznych. Czasami jednak skuteczność w generowaniu przełomowych rozwiązań wymaga opuszczenia utartych ścieżek myślenia. Właśnie w tym celu stosuje się technikę odwróconego myślenia – narzędzie, które pozwala spojrzeć na problem z zupełnie nowej perspektywy, często na przekór standardowym założeniom.


Czym jest technika odwróconego myślenia?

Odwrócone myślenie polega na celowym postawieniu sytuacji “na głowie” – analizie problemu poprzez pytania „Co, jeśli…?” lub “Jak osiągnąć odwrotny efekt?”. Zamiast szukać sposobów na rozwiązanie problemu, zastanawiamy się, jak go pogłębić lub stworzyć sytuację maksymalnie niekorzystną. Paradoksalnie, takie podejście pomaga odkryć niedoceniane zależności i wskazać nowe ścieżki rozwiązania.

Przykład: Zamiast pytać: „Jak poprawić jakość obsługi klienta?”, zapytaj: „Jak sprawić, by klienci byli maksymalnie niezadowoleni?”. Odpowiedzi, takie jak „ignorowanie ich próśb” lub „wydłużanie czasu oczekiwania”, mogą wskazać krytyczne punkty, które wymagają usprawnienia.


Kiedy warto stosować technikę odwróconego myślenia?

Technika ta znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach, szczególnie tam, gdzie:

  • Brak postępu w rozwiązywaniu problemu – kiedy tradycyjne metody zawodzą i konieczne jest nowe spojrzenie.
  • Szukasz nietypowych rozwiązań – idealne dla projektów wymagających kreatywności i innowacyjności.
  • Identyfikujesz słabe punkty systemu – pomagając wskazać potencjalne luki lub problemy.
  • Chcesz testować wytrzymałość rozwiązania – odwrócone podejście pomaga zidentyfikować czynniki ryzyka i słabości.

Jak zastosować technikę odwróconego myślenia?

1. Zdefiniuj problem

Na początek jasno określ, co chcesz osiągnąć. Na przykład: „Chcę zwiększyć produktywność zespołu”.

2. Odwróć problem

Postaw pytanie odwrotne do swojego celu, np.: „Jak obniżyć produktywność zespołu do minimum?”.

3. Generuj pomysły

Zastanów się, co można zrobić, aby osiągnąć ten negatywny cel. Na przykład:

  • Wprowadź chaos w zadaniach,
  • Zabierz zespołowi dostęp do narzędzi pracy,
  • Nie odpowiadaj na ich pytania.

4. Zidentyfikuj krytyczne punkty

Analizując negatywne pomysły, zidentyfikuj elementy, które mogą być przyczyną problemów, np. brak jasnej komunikacji czy niewystarczające narzędzia.

5. Przekształć odpowiedzi w pozytywne działania

Odwróć wygenerowane negatywne pomysły, aby wskazały konkretne rozwiązania:

  • Ustal jasne priorytety zadań,
  • Zapewnij zespołowi dostęp do odpowiednich narzędzi,
  • Opracuj procedury wsparcia.

Zalety techniki odwróconego myślenia

  • Kreatywność na nowym poziomie – wykracza poza tradycyjne schematy myślenia.
  • Odkrywanie ukrytych problemów – wskazuje aspekty, które w standardowym procesie mogłyby zostać przeoczone.
  • Uniwersalność – może być stosowana w różnych dziedzinach, od zarządzania po design i inżynierię.

Praktyczne przykłady zastosowania

  1. Projektowanie produktów
    • Zamiast pytać: „Jak sprawić, by produkt był bardziej użyteczny?”, zapytaj: „Jak stworzyć produkt, którego nikt nie chce używać?”. Odpowiedzi, takie jak „skomplikowany interfejs” lub „brak kompatybilności z innymi systemami”, wskażą obszary do optymalizacji.
  2. Zarządzanie zespołem
    • Zamiast pytać: „Jak poprawić zaangażowanie pracowników?”, zapytaj: „Jak sprawić, by pracownicy czuli się niedoceniani?”. Negatywne odpowiedzi pomogą zbudować strategie motywacyjne.
  3. Bezpieczeństwo systemów IT
    • Zamiast pytać: „Jak poprawić zabezpieczenia systemu?”, zapytaj: „Jak umożliwić hakerom łatwe przejęcie systemu?”. Uzyskane odpowiedzi pozwolą zidentyfikować krytyczne luki w systemie.

Podsumowanie

Technika odwróconego myślenia to narzędzie, które może wydawać się sprzeczne z intuicją, ale dzięki niej można odkryć innowacyjne pomysły i usprawnić procesy. Kluczem do sukcesu jest odwaga, by spojrzeć na problem z zupełnie innej perspektywy i wyciągnąć z tego praktyczne wnioski. W kreatywności nie chodzi o trzymanie się reguł – czasem warto je świadomie odwrócić.


Wprowadzenie

W świecie nowych technologii potrzebujesz innowacji i dobrych pomysłów, by odnieść sukces. Ale jak znaleźć nowe pomysły, gdy wydaje się, że wszystko już zostało wymyślone? Rozwiązaniem może być metoda SCAMPER – prosty, ale skuteczny sposób na stymulowanie kreatywnego myślenia. W tym artykule dowiesz się, czym jest SCAMPER, jak działa i jak możesz wykorzystać tę technikę do tworzenia nowatorskich rozwiązań.


Czym jest metoda SCAMPER?

Metoda SCAMPER to akronim, który reprezentuje siedem działań kreatywnego myślenia:

  1. Substitute (Zastąp)
  2. Combine (Połącz)
  3. Adapt (Dostosuj)
  4. Modify (Zmodyfikuj) – powiększ lub pomniejsz
  5. Put to Other Use (Wykorzystaj w innym celu)
  6. Eliminate (Usuń)
  7. Reverse (Odwróć)

Technika ta została stworzona przez Boba Eberle’a jako narzędzie do systematycznego generowania pomysłów poprzez analizę i modyfikację istniejących rozwiązań.


Dlaczego warto korzystać z SCAMPER?

SCAMPER to metoda o szerokim zastosowaniu, która może pomóc w:

  • Rozwiązywaniu problemów w biznesie,
  • Projektowaniu nowych produktów,
  • Udoskonalaniu procesów,
  • Znajdowaniu kreatywnych rozwiązań w codziennych sytuacjach.

Jej główną zaletą jest prostota – wystarczy systematycznie zadawać pytania związane z każdym elementem SCAMPER, aby pobudzić kreatywność i odkryć nowe możliwości.


Jak działa metoda SCAMPER?

1. Substitute – Zastąp

Zastanów się, czy możesz zastąpić jeden element czymś innym, co przyniesie lepsze efekty.
Przykład: W branży gastronomicznej zastąpienie plastikowych słomek biodegradowalnymi.

2. Combine – Połącz

Połącz różne funkcje, produkty lub pomysły, aby stworzyć coś nowego.
Przykład: Połączenie zegarka z funkcjami smartfona – powstały smartwatche.

3. Adapt – Dostosuj

Zainspiruj się rozwiązaniami stosowanymi w innych dziedzinach i dostosuj je do swojego problemu.
Przykład: Wykorzystanie technologii wirtualnej rzeczywistości (VR) w szkoleniach dla lekarzy.

4. Modify – Zmodyfikuj

Zwiększ, zmniejsz lub zmień elementy, aby dostosować je do nowych potrzeb.
Przykład: Zmniejszenie rozmiaru komputerów doprowadziło do powstania laptopów.

5. Put to Other Use – Wykorzystaj w innym celu

Rozważ, jak istniejący produkt lub proces może być zastosowany w nowym kontekście.
Przykład: Użycie folii bąbelkowej jako materiału izolacyjnego.

6. Eliminate – Usuń

Usuń zbędne elementy, aby uprościć produkt lub proces.
Przykład: Laptopy bez napędów CD/DVD, które są lżejsze i bardziej kompaktowe.

7. Reverse – Odwróć

Odwróć kolejność, perspektywę lub sposób działania, aby spojrzeć na problem z innej strony.
Przykład: Tworzenie aplikacji, w których użytkownicy personalizują swoje doświadczenie (np. Netflix).


Zastosowanie SCAMPER w praktyce

SCAMPER znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach, takich jak:

  • Biznes: Wprowadzanie innowacji produktowych i procesowych.
  • Edukacja: Wspieranie kreatywności uczniów i studentów.
  • Design: Projektowanie nowatorskich rozwiązań i usług.
  • Nauka i technologia: Rozwój nowych technologii poprzez adaptację istniejących pomysłów.

Przykładem może być firma LEGO, która dzięki zastosowaniu SCAMPER przekształciła swoje produkty, dodając zestawy tematyczne i interaktywne funkcje, dostosowując się do zmieniających się oczekiwań klientów.


Jak zacząć korzystać z SCAMPER?

  1. Zdefiniuj problem lub projekt.
    Zidentyfikuj, co chcesz ulepszyć, zmienić lub stworzyć.
  2. Przeanalizuj każdy element SCAMPER.
    Zadaj pytania związane z każdym z siedmiu kroków.
  3. Zapisuj pomysły.
    Nie oceniaj ich na początku – wszystkie propozycje są wartościowe.
  4. Wybierz najbardziej obiecujące rozwiązania.
    Przeanalizuj ich wykonalność i potencjalne korzyści.
  5. Wdrażaj i testuj.
    Eksperymentuj, aby zobaczyć, jak Twoje pomysły sprawdzają się w praktyce.

Podsumowanie

Metoda SCAMPER to doskonałe narzędzie dla każdego, kto chce zwiększyć swoją kreatywność i znaleźć innowacyjne rozwiązania. Niezależnie od tego, czy jesteś przedsiębiorcą, nauczycielem, projektantem czy studentem, SCAMPER pomoże Ci spojrzeć na wyzwania z nowej perspektywy. Wypróbuj tę technikę i przekonaj się, jak wiele możliwości kryje się w modyfikacji istniejących pomysłów!

Jak generować innowacyjne pomysły? Poznaj metodę SCAMPER


Wprowadzenie

W świecie nowych technologii potrzebujesz innowacji i dobrych pomysłów by odnieść sukces. Ale jak znaleźć nowe pomysły, gdy wydaje się, że wszystko już zostało wymyślone? Rozwiązaniem może być metoda SCAMPER – prosty, ale skuteczny sposób na stymulowanie kreatywnego myślenia. W tym artykule dowiesz się, czym jest SCAMPER, jak działa i jak możesz wykorzystać tę technikę do tworzenia nowatorskich rozwiązań.


Czym jest metoda SCAMPER?

Metoda SCAMPER to akronim, który reprezentuje siedem działań kreatywnego myślenia:

  1. Substitute (Zastąp)
  2. Combine (Połącz)
  3. Adapt (Dostosuj)
  4. Modify (Zmodyfikuj) – powiększ lub pomniejsz
  5. Put to Other Use (Wykorzystaj w innym celu)
  6. Eliminate (Usuń)
  7. Reverse (Odwróć)

Technika ta została stworzona przez Boba Eberle’a jako narzędzie do systematycznego generowania pomysłów poprzez analizę i modyfikację istniejących rozwiązań.


Dlaczego warto korzystać z SCAMPER?

SCAMPER to metoda o szerokim zastosowaniu, która może pomóc w:

  • Rozwiązywaniu problemów w biznesie,
  • Projektowaniu nowych produktów,
  • Udoskonalaniu procesów,
  • Znajdowaniu kreatywnych rozwiązań w codziennych sytuacjach.

Jej główną zaletą jest prostota – wystarczy systematycznie zadawać pytania związane z każdym elementem SCAMPER, aby pobudzić kreatywność i odkryć nowe możliwości.


Jak działa metoda SCAMPER?

1. Substitute – Zastąp

Zastanów się, czy możesz zastąpić jeden element czymś innym, co przyniesie lepsze efekty.
Przykład: W branży gastronomicznej zastąpienie plastikowych słomek biodegradowalnymi.

2. Combine – Połącz

Połącz różne funkcje, produkty lub pomysły, aby stworzyć coś nowego.
Przykład: Połączenie zegarka z funkcjami smartfona – powstały smartwatche.

3. Adapt – Dostosuj

Zainspiruj się rozwiązaniami stosowanymi w innych dziedzinach i dostosuj je do swojego problemu.
Przykład: Wykorzystanie technologii wirtualnej rzeczywistości (VR) w szkoleniach dla lekarzy.

4. Modify – Zmodyfikuj

Zwiększ, zmniejsz lub zmień elementy, aby dostosować je do nowych potrzeb.
Przykład: Zmniejszenie rozmiaru komputerów doprowadziło do powstania laptopów.

5. Put to Other Use – Wykorzystaj w innym celu

Rozważ, jak istniejący produkt lub proces może być zastosowany w nowym kontekście.
Przykład: Użycie folii bąbelkowej jako materiału izolacyjnego.

6. Eliminate – Usuń

Usuń zbędne elementy, aby uprościć produkt lub proces.
Przykład: Laptopy bez napędów CD/DVD, które są lżejsze i bardziej kompaktowe.

7. Reverse – Odwróć

Odwróć kolejność, perspektywę lub sposób działania, aby spojrzeć na problem z innej strony.
Przykład: Tworzenie aplikacji, w których użytkownicy personalizują swoje doświadczenie (np. Netflix).


Zastosowanie SCAMPER w praktyce

SCAMPER znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach, takich jak:

  • Biznes: Wprowadzanie innowacji produktowych i procesowych.
  • Edukacja: Wspieranie kreatywności uczniów i studentów.
  • Design: Projektowanie nowatorskich rozwiązań i usług.
  • Nauka i technologia: Rozwój nowych technologii poprzez adaptację istniejących pomysłów.

Przykładem może być firma LEGO, która dzięki zastosowaniu SCAMPER przekształciła swoje produkty, dodając zestawy tematyczne i interaktywne funkcje, dostosowując się do zmieniających się oczekiwań klientów.


Jak zacząć korzystać z SCAMPER?

  1. Zdefiniuj problem lub projekt.
    Zidentyfikuj, co chcesz ulepszyć, zmienić lub stworzyć.
  2. Przeanalizuj każdy element SCAMPER.
    Zadaj pytania związane z każdym z siedmiu kroków.
  3. Zapisuj pomysły.
    Nie oceniaj ich na początku – wszystkie propozycje są wartościowe.
  4. Wybierz najbardziej obiecujące rozwiązania.
    Przeanalizuj ich wykonalność i potencjalne korzyści.
  5. Wdrażaj i testuj.
    Eksperymentuj, aby zobaczyć, jak Twoje pomysły sprawdzają się w praktyce.

Podsumowanie

Metoda SCAMPER to doskonałe narzędzie dla każdego, kto chce zwiększyć swoją kreatywność i znaleźć innowacyjne rozwiązania. Niezależnie od tego, czy jesteś przedsiębiorcą, nauczycielem, projektantem czy studentem, SCAMPER pomoże Ci spojrzeć na wyzwania z nowej perspektywy. Wypróbuj tę technikę i przekonaj się, jak wiele możliwości kryje się w modyfikacji istniejących pomysłów!

Jeśli samodyscyplina kojarzy Ci się z czymś na kształt średniowiecznej narzędziowni tortur, to najwyraźniej nadszedł czas, żeby zastanowić się jeszcze raz i zrewidować swoje poglądy w tej kwestii, bo – kto wie – ten rodzaj skojarzeń być może trzyma Cię w miejscu i nie pozwala rozwinąć skrzydeł.

Prawdą jest, ze samnawyk-samodyscyplinyodyscyplina może przyjmować wiele różnych form i występować w życiu każdego z nas w różnym stopniu nasilenia. Nie zawsze jednak ma przerażające oblicze i nie zawsze musi wiązać się z nią krew czy pot. Są bowiem pewne rodzaje zajęć, do których mobilizujemy się relatywnie łatwo i zabieramy się za ich wykonywanie płynnie. Tym niemniej istnieją takie rodzaje zadań, które albo nie przynoszą natychmiastowej satysfakcji, a nagroda za ich wykonanie jest odroczona w czasie, albo są zgoła żmudne i czasochłonne, a trzeba je najzwyczajniej w świecie wykonać, by móc przejść na kolejny poziom, na przykład skończyć studia, otrzymać lepszą pracę czy awans albo zdobyć nowe kwalifikacje. Do tego rodzaju zadań trzeba użyć samodyscypliny.

Prawdę powiedziawszy, jakiekolwiek wyjście poza krąg przyzwyczajeń, który czasem nazywa się też strefą komfortu, zawsze związane jest z mniejszym lub większym oporem. Skądinąd jednak wiadomo, że prawdziwy rozwój zaczyna się dokładnie w tym samym miejscu, gdzie pojawia się tenże opór, zaś do pokonywania oporu wymagana jest właśnie samodyscyplina w połączeniu z celem, który chcemy osiągnąć. Jedno jest pewne: bez samodyscypliny w konfrontacji z oporem, nie są możliwe żadne znaczące życiowe osiągnięcia zawodowe czy też osobiste, więc na pewno warto przyglądnąć się bliżej jej mechanizmom i uczynić co niezbędne, by ją oswoić i wykorzystać jako sprzymierzeńca, a nie polec pod naporem stresu. (more…)

Książka „Zaczynaj od DLACZEGO. Jak wielcy liderzy inspirują innych do działania”, której autorem jest Simon Sinek, trafiła w moje ręce już jakiś czas temu i – przyznam – przeleżała nieco na półce zanim wysunęła się na czoło kolejki lektur czekających na przeczytanie. Nie miałem pojęcia, że odkładam ‘na potem’ czytanie czegoś, co okazało się odkrywczym hitem.

zaczynaj_od_dlaczegoZawsze interesowały mnie kwestie motywacji, która raz, niczym nikła iskierka, zaledwie tli się w ludziach, a innym razem wybucha z mocą gwiazdy supernowej. Od czego zależy jej siła? Dlaczego posiadanie racji i logicznych argumentów rzadko skutkuje „porwaniem” za sobą ludzi do działania? Dlaczego niejednokrotnie nawet doskonałe rozwiązania techniczne nie zawojowały szturmem rynku? Pytań było wiele, a odpowiedzi wydawały się niepełne. Studiowałem historię firm, takich jak Apple, Microsoft, Amazon, Google, Ikea czy Oracle. Przyglądałem się bacznie życiorysom Jobsa, Gatesa, Kamprada czy designerskim poczynaniom Jonathana Ive’a, który zaprojektował wszystkie „cacka” Apple. Zafascynowany tematem, pochłonąłem też książkę Malcolma Gladwell’a – „Punkt przełomowy. O małych przyczynach wielkich zmian”, lecz ciągle brakowało mi kilku elementów, by „domknąć” całość, niczym ułożyć puzzle w kompletny obraz. Wreszcie trafiłem na lekturę, która okazał się być tym brakującym elementem układanki.

Książka Simona Sinka – „Zaczynaj od DLACZEGO” rzuca nowe światło na kwestie mocy sprawczej wszelkich wartościowych działań. Wspomniana moc sprawcza tkwi zdaniem autora alternatywnie: w manipulacji bądź w inspiracji. Przy czym słowo „manipulacja” osadzone jest w bardzo szerokim kontekście, raczej mechanizmów funkcjonowania, niż kwestii etycznych. Nie wikłajmy się proszę w niekończący się i donikąd prowadzący spór na temat aspektów moralnych manipulacji, bo choć manipulacja kojarz się większości ludzi z czymś jednoznacznie złym – to niekoniecznie musi ona być zła. O tym decyduje intencja, czy też „ekologiczność” działania sprawcy. Jeśli – załóżmy – jestem gotów tak zmanipulować warunkami, swoim zachowaniem i nastrojem kogoś, kogo zapraszam na kolację, by osiągnąć jedyny cel, jakim jest sprawić, by osoba zapraszana poczuła się fantastycznie w moim towarzystwie, to przecież nie uprawiam żadnej „brudnej” manipulacji. Przecież każdy rodzaj perswazji czy nawet oddziaływania pozawerbalnego na innych może być rodzajem manipulacji. Nikt jednak nie oburza się z powodu bycia „manipulowanym” dopóki jest świadom klarownych „reguł gry” i wie jednocześnie, że gra toczy się o dobrą i „ekologiczną” stawkę (nikogo nie krzywdzę). Przyjąwszy taką definicję manipulacji, jako rodzaju gry opartej na określonych, uczciwie wyłożonych zasadach, wróćmy do meritum, czyli do mocy sprawczej i siły napędowej działań pojedynczych ludzi oraz organizacji. (more…)

Koniec roku jest od zawsze okresem, w którym ludzie, częściej niż w innym czasie, postanawiają zmienić coś w swoim życiu. Tego rodzaju postanowienia, nazywane noworocznymi, mają charakter niemal rytualny.  Dotyczą różnych dziedzin życia – od zdrowia, poprzez finanse, a na hobby i rozwoju osobistym skończywszy. Część z nich jest następnie konsekwentnie realizowana, pozostałe mijają jak deszcz. Tu pojawia się pytanie: „od czego zależy moc sprawcza postanowień noworocznych i czy istnieje sposób, by ją wzmocnić?”.

decyzja-nalezy-do-ciebieOdpowiedź na to pytanie nie należy wbrew pozorom do zbyt trudnych . Otóż moc sprawcza postanowienia jest wprost proporcjonalna to stopnia, w jakim postanowienie jest decyzją. No dobrze, ale czy nie jest tak, że albo coś jest decyzją lub po prostu nią nie jest? Czy nie obowiązuje tu wyłącznie logika dwustanowa: zero-jedynkowa? O jakim stopniowaniu decyzyjności zatem mówimy?

Popatrzmy na to w ten sposób: Postanowienie o zmianie może być co prawda decyzją ogólną, ale jeśli nie zostanie ona wsparta szeregiem mniejszych decyzji – nazwijmy je operacyjnymi – dotyczących sposobu przeprowadzenia zmiany, w naszym przypadku realizacji jednego z naszych postanowień noworocznych, to postanowienie może pozostać na zawsze uwięzione w sferze „chciejstwa” i nigdy nie stać się prawdziwą decyzją.

W tym celu, by lepiej to zrozumieć, weźmy taki przykład: jeśli mocno postanawiam – załóżmy – pozbyć się nadwagi, to prawdopodobnie moje postanowienie jest decyzją.  Dlaczego tylko „prawdopodobnie”, a nie „na pewno”? Otóż dlatego, że prawdziwą decyzję poznaje się po działaniu, które zawsze następuje w ślad za nią. Zatem, jeśli takowego brak, nie możemy swobodnie potraktowanego postanowienia uważać za prawdziwą decyzję. No właśnie – rzecz sprowadza się jak zawsze do działania, a nie do gadania o nim. Jednak by móc działać, każdy cel ogólnie sformułowany, tak jak choćby pozbycie się nadmiaru kilogramów, należy zdekomponować na szereg elementarnych czynności składowych, do wykonania krok-po-kroku. One właśnie uporządkowane w kolejności wynikającej z priorytetu (co ważne i co zatem należy wykonać to w pierwszej kolejności; co mniej ważne i co tym samym można odłożyć na później lub zgoła całkiem „odpuścić”) oraz chronologii (daty wykonania) tworzą operacyjny plan, bez którego samo postanowienie ma nikłe szanse doczekać się pomyślnej realizacji. Jeśli więc wcześniej pisałem o stopniu decyzyjności postanowienia, to miałem na myśli właśnie połączenie decyzji w dwóch obszarach – decyzji o realizacji celu i decyzji dotyczących planu jego wcielenia w życie. Dopiero jedno z drugim daje moc. (more…)

Moja kolejna książkowa rekomendacja dotyczy tym razem pozycji niezwykłej i nietypowej jednocześnie.  Książka autorstwa Steven’a Pressfield’a pod tytułem „Do roboty” jest nietypowa głównie ze względu na zróżnicowaną strukturę tekstu, pełną podkreśleń i wyróżnień, ale zarazem ze względu na niewielki rozmiar, jak na pozycję literatury traktującą o temacie, który mógłby wypełnić łamy naprawdę grubych tomów. Niezwykłość książki wynika zaś z bardzo pragmatycznego podejścia do tematu przewodniego, którym jest Opór i jego pokonywanie.

do-roboty-b-iext22736441Niech nie zniechęci nikogo tytuł, bo autor absolutnie nie próbuje nam wmówić, że trzeba ciężej pracować, jedynie dlatego, że to nas w jakiś magiczny sposób uszlachetni i uczyni szczęśliwszymi. Nie, nie o to tu chodzi! Książka nie jest bynajmniej jakimś poradnikiem w stylu: “jak cieszyć się życiem, będąc wyrobnikiem”. Traktuje natomiast o pracy nad sobą i dla siebie oraz o oporze z tym związanym.

Bez pracy nad sobą nie doszlibyśmy jako gatunek nawet do etapu jaskiniowca, bo wymyślenie choćby pięściaka do kawałkowania mięsa i obróbki skór upolowanej zwierzyny wymagało kreatywnego podejścia i inwencji, których – co nie ulega wątpliwości – warunkiem koniecznym jest praca nad sobą co sprytniejszych przedstawicieli naszych prehistorycznych przodków. Oczywiste jest więc to, że każdy w miarę zdrowy człowiek, wyjąwszy jednostki patologiczne, codziennie pracuje nad sobą, nawet jeśli sam tego tak nie nazywa. To, co nas różni, to cele i determinacja z jaką dążymy do ich osiągnięcia.

Z oporem zaś jest tak, że to on jest odpowiedzialny za utrzymywanie ludzi w przeciętności albo wręcz w miernocie. On też sprawia, że wielu ludzi żyje tak, jakby przyszli na świat za karę – bez śmiałych pomysłów na siebie, bez planów, wreszcie bez ambicji, by nie dać się stłamsić otaczającej nas bylejakości (a nawet dziadostwu), próbom odmóżdżenia nas przez tragiczny poziom masowej tzw. „kultury”, która w postaci papki jest nam serwowana na co dzień przez mass-media. Opór rzuca ludziom pod nogi kłody w postaci lęku, braku pewności siebie, odkładania spraw na później, braku zaufania we własne możliwości itp.

Ogromne rzesze ludzi żyją, jakby w cichej desperacji, oby tylko przeżyć kolejny dzień, dając sobie wmówić, że takie właśnie jest życie, świat jest okrutny, ludzie są podli, a żeby żyć na przyzwoitym poziomie, to trzeba kraść i tym podobne bzdury rodem ze spiskowej teorii dziejów. (more…)